- Ο ΤΡΕΛΟΣ ΤΗΣ ΜΟΝΑΞΙΑΣ -

Σε ένα μικρό χωριό
που οι ανάσες των ανθρώπων σε κοιτάνε
υπήρξε άνθρωπος στερνός
όπως αυτούς
που θέλουν να ξεχνάμε
-0-
Γεμάτος με μηνύματα
λόγια ελπίδας για το πλήθος
τη θλίψη του κυνήγαγε
στης μοναξιάς το τείχος
-0-
Κάποιοι σωστοί τον έδιωχναν
δεν έμοιαζε με φίλο
και άλλοι τρελό της μοναξιάς
τον φώναζαν και ήλιο
-0-
Εκεί ψηλά ! τους έλεγε
και έδειχνε στο φως
υπάρχει ένα μέρος
που γίνεσαι θεός
-0-
Κλείστε τα μάτια σας
ακουστέ την αλήθεια
έχουμε όλοι μας φτερά
κι ας μοιάζουμε με φίδια
-0-
Έτσι ο χρόνος πέρναγε
κι αυτός στην ερημιά του
κάθε του λόγος , μια ευχή
να φτιάξει τα φτερά του
-0-
Μια μέρα όλα σώπασαν
κανείς πια δε μιλούσε
στη πλατεία του χωριού
εκείνος δε γελούσε
-0-
Ήρθε το τέλος σιωπηλό
παράξενο και ξένο
στη σκέψη μου θα βρίσκεται
σαν κάτι αγαπημένο

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

2 Είχαν κάτι να πούν . . .:

Miou-Popofotitsa είπε...

Μόλις σε ανακάλυψα σε αυτή σου τη γωνιά!!!Χαίρομαι να διαβάζω στιχάκια -ποίηματα...οπουδήποτε...

όμορφα!!!

:)

Miou-Popofotitsa είπε...

Τελευταία βρέθηκα στη Μήλο για λίγες μέρες,έβαλα και εικόνες από τοπία εκεί-και εκεί η φίλη μου,δασκάλα αυτή τη χρονιά στο νησί αυτό, όπως καθόμασταν σε ένα μπαράκι καφέ που έχει θέα το λιμάνι ,μου έδειξε τον περίεργο άνθρωπο που κάθεται στο λιμάνι πάντα...εκεί γυρίζει συνέχεια και ξέρει με κάθε λεπτομέρεια τα δρομολόγια και βλέποντας την ερημιά στο λιμάνι και αυτόν εκεί να στέκεται, σκέφτηκα ότι είναι τυχερός σε σχέση με άλλους που είναι μέσα σε σίδερα ενός ιδρύματος...Βλέπει θάλασσα αυτός ενώ στα ιδρύματα ιδρώνουν για να ζωγραφίσουν το γαλάζιο αυτό χρώμα.Αλλά μόνος με τη θάλασσα παρέα.

Και μετά αφού ξεχαστήκαμε από αυτήν την εικόνα, μπήκε ένας που είχε και αυτός πρόβλημα και μου είπε η φίλη ότι αυτός ζητάει μόνο κόκα κόλα...και πριν ολοκληρώσει την πρόταση, η σερβιτόρα ήδη του την είχε σερβίρει...μου έμειναν αυτές οι εικόνες.

Αναγνώστες Περαστικοί